Soundbar: kiedy poprawi dźwięk telewizora i jak go podłączyć

Z czego składa się soundbar?

W jednej obudowie siedzi od dwóch do kilkunastu głośników razem ze wzmacniaczem, więc nie potrzeba osobnego amplitunera. Po polsku mówi się na soundbar „listwa dźwiękowa” albo „listwa głośnikowa”, w sklepach bywa też „speakerbar”.

Soundbar występuje w trzech wariantach:

• sama listwa, najprostsza i najmniejsza;
• listwa z subwooferem, czyli osobną skrzynką odpowiedzialną za najniższe tony (bas);
• listwa z subwooferem i głośnikami tylnymi, które stawia się za miejscem odsłuchu.

Subwoofer daje mocniejszy bas, ale zajmuje więcej miejsca. Bywa aktywny, z własnym zasilaniem, i bezprzewodowy, czyli bez kabla sygnałowego do listwy.

Co oznaczają liczby 2.1, 3.1 i 5.1.2?

Oznaczenie x.y.z mówi, ile jest kanałów głównych, ile subwooferów i ile głośników skierowanych w sufit. W ofercie spotyka się układy 2.0, 2.1, 3.1, 3.1.2, 5.1, 5.1.2 i 9.1.4.

Kanał centralny przenosi głównie dialogi, dlatego trójka z przodu robi największą różnicę w zrozumiałości mowy. Gdy problemem są niewyraźne głosy, wybieram układ 3.1, a nie dodatkowe cyfry z tyłu.

Kiedy soundbar poprawi dźwięk telewizora?

Wtedy, gdy wbudowane głośniki telewizora są słabe z konstrukcji. Soundbar to najprostsze zewnętrzne głośniki do telewizora. Ultracienkie odbiorniki nie mieszczą wydajnych przetworników, bo nie pozwala na to smukła obudowa. Dotyczy to zwłaszcza płaskich konstrukcji, takich jak cienkie telewizory OLED.

Soundbar ma sens w kilku sytuacjach:

• dialogi giną w muzyce i efektach, a pilot ciągle jest w ręku;
• brakuje basu, bo wbudowane głośniki brzmią płasko i blaszanie;
• w salonie nie ma miejsca na kino domowe z kilkoma kolumnami;
• telewizor nie ma osobnej regulacji głosu, a soundbar z funkcją wzmacniania dialogów reguluje natężenie głosu.

Jeśli wieczorem w ciemnym pokoju przyciszasz każdą rozmowę do nieczytelności, a wybuchy i tak biją po uszach, to wyraźny sygnał.

Jak podłączyć soundbar do telewizora?

Najwygodniej jednym kablem HDMI, wpiętym do gniazda telewizora z opisem ARC lub eARC.

1. Znajdź w telewizorze gniazdo HDMI z opisem „ARC” lub „eARC” (zwykle jest tylko jedno).
2. Połącz je kablem HDMI z gniazdem soundbara opisanym HDMI OUT (ARC).
3. Wskaż w ustawieniach dźwięku w Smart TV wyjście na zewnętrzny głośnik albo HDMI ARC.
4. Włącz HDMI-CEC w telewizorze i soundbarze: pilot telewizora zacznie regulować głośność listwy, a ta będzie włączać się i wyłączać razem z telewizorem.
5. Uruchom film i sprawdź, czy głosy zgadzają się z ruchem ust. Jeśli dźwięk się spóźnia, poszukaj w menu opóźnienia dźwięku.

ARC czy eARC: czy różnica ma znaczenie?

Ma tylko wtedy, gdy chcesz bezstratny dźwięk Dolby TrueHD lub Atmos z Blu-ray, odtwarzacza albo konsoli podpiętych do telewizora. ARC wprowadziła specyfikacja HDMI 1.4 w 2009 roku, a eARC specyfikacja HDMI 2.1 w 2017 roku. Przy streamingu różnicy zwykle nie usłyszysz: Atmos z serwisów przechodzi przez zwykłe ARC jako Dolby Digital Plus.

Kiedy wystarczy kabel optyczny albo Bluetooth?

Kabel optyczny sprawdza się przy starszym telewizorze bez ARC, ale bez CEC do głośności potrzebny jest wtedy drugi pilot. Bluetooth obywa się bez kabla, lecz przez opóźnienie do filmów jest ostatnim wyborem.

Które formaty dźwięku są potrzebne?

• Dolby Digital: standard na konsolach i w telewizji cyfrowej DVB, także w naziemnej telewizji DVB-T2.
• Dolby Atmos i DTS:X: formaty dźwięku obiektowego w serwisach streamingowych i na Blu-ray.
• Wirtualny surround: przetwarzanie sygnału, które symuluje dźwięk przestrzenny bez fizycznych głośników tylnych.

Część soundbarów imituje 5.1, a nawet 7.1. Nie znoszę tego rodzaju sztuczek: z jednej listwy przestrzeń jest w dużej mierze marketingiem, a prawdziwą dają dopiero głośniki tylne lub sufitowe.

Czy liczba watów ma znaczenie?

Nie takie, jakie sugeruje pudełko. „Moc całkowita” w watach to suma mocy wszystkich przetworników, podawana przez producenta, i nie da się jej porównywać między markami. W specyfikacjach sklepowych zestawy w tym samym układzie 5.1 bywają opisane mocą od 600 do 1000 W.

Ważniejsze są układ kanałów, obecność subwoofera i wielkość pokoju. Duża liczba przy małym salonie to tylko zapas, którego nie wykorzystasz.

Soundbar czy kino domowe?

Soundbar zajmuje mniej miejsca i jest prostszy w obsłudze, a kino domowe daje pełniejszą przestrzeń i lepiej sprawdza się w większym pomieszczeniu.

Zestawy sprzedawane jako bezprzewodowe kino domowe to zwykle soundbar z bezprzewodowym subwooferem i tylnymi głośnikami. Takie głośniki nie mają kabla sygnałowego, ale i tak wymagają zasilania z gniazdka.

Gdzie postawić soundbar?

Soundbar nie musi stać pod telewizorem. Najlepiej ustawić go centralnie pod ekranem, ale większość ma otwory montażowe albo uchwyt, więc może też wisieć na ścianie, a subwoofer zostaje wtedy na podłodze. Listwa nie powinna zasłaniać dolnej krawędzi ekranu ani odbiornika podczerwieni pilota. Miejsce na nią planuje się razem z wysokością telewizora na ścianie, zostawiając prześwit nad szafką.

Szerokość soundbara najlepiej dobrać zbliżoną do szerokości telewizora, nie większą. Jeśli nie znasz wymiarów odbiornika, sprawdź szerokość ekranu dla danej przekątnej i dobierz listwę do niej.

Co zrobić, gdy telewizor nie widzi soundbara?

Zacznij od gniazda, na końcu zostaw inny kabel:

• czy kabel siedzi w gnieździe telewizora z opisem ARC lub eARC;
• czy HDMI-CEC jest włączone i w telewizorze, i w soundbarze;
• czy w menu dźwięku telewizora wyjściem jest HDMI albo zewnętrzny głośnik;
• czy pomaga ponowne włączenie obu urządzeń albo inny kabel.

Czy soundbar podłączysz do każdego telewizora?

Prawie do każdego, w bardzo starych modelach nawet przez RCA lub mini-jack. Ograniczenia dotyczą formatów dźwięku i sterowania pilotem, nie samego połączenia.